Zgryz otwarty szkieletowy — jak wygląda leczenie ortodontyczno-chirurgiczne?

Zgryz otwarty to wada zgryzu, w której zęby górne i dolne nie stykają się przy zamkniętych szczękach. Gdy przyczyną jest nieprawidłowe ustawienie kości szczęk - a nie tylko zębów - mówimy o zgryzie otwartym szkieletowym. W takim przypadku samo leczenie ortodontyczne nie wystarczy. Konieczne jest połączenie ortodoncji z chirurgią ortognatyczną, czyli zabiegiem korekcji szczęk.

W tym artykule pokażemy, jak przebiegło leczenie pacjentki naszego gabinetu w Katowicach - od diagnozy, przez przygotowanie ortodontyczne, aż po zabieg chirurgiczny i efekt końcowy.

Czym jest zgryz otwarty szkieletowy?

Zgryz otwarty szkieletowy to wada, której źródło leży w budowie kostnej twarzoczaszki, a nie wyłącznie w pozycji zębów. Typowym objawem jest brak kontaktu między zębami przednimi przy zamkniętych ustach, co utrudnia odgryzanie pokarmu i wpływa na wymowę.

Do najczęstszych przyczyn zgryzu otwartego szkieletowego należą:

• posteriorotacja żuchwy - tylna rotacja żuchwy, powodująca nadmierny wzrost pionowy dolnego odcinka twarzy,
• czynniki genetyczne i nawyki (np. oddychanie przez usta w dzieciństwie).

Kluczowe jest, że wady szkieletowe nie poddają się korekcie wyłącznie aparatem ortodontycznym. Skuteczne leczenie wymaga współpracy ortodonty i chirurga szczękowo-twarzowego.

Plan leczenia - trzy etapy

Leczenie naszej pacjentki zostało zaplanowane jako proces trzyetapowy, łączący techniki ortodontyczne i chirurgiczne. Takie podejście interdyscyplinarne pozwala na kompleksową korektę zarówno warunków zgryzowych, jak i rysów dolnej części twarzy.

Etap 1: Ekspansja szczęki na mikroimplantach

Pierwszym krokiem było poszerzenie szczęki górnej w celu wyeliminowania dyskrepancji poprzecznej - czyli różnicy szerokości między łukiem górnym a dolnym.

Zastosowano aparat podniebienny oparty na 4 mikroimplantach. Mikroimplanty zapewniają stabilne zakotwienie, dzięki czemu siła ekspansji działa bezpośrednio na kość, a nie tylko na zęby. To rozwiązanie jest szczególnie skuteczne u dorosłych pacjentów, u których szew podniebienny jest już w dużej mierze skostniały.

Etap 2: Leczenie aparatem ortodontycznym

Po uzyskaniu odpowiedniej szerokości szczęki pacjentka rozpoczęła leczenie stałym aparatem ortodontycznym. Celem tego etapu było:

• ustawienie zębów w prawidłowych pozycjach w łukach,
• koordynacja łuków górnego i dolnego,
• przygotowanie zgryzu do planowanego zabiegu chirurgicznego.

To kluczowy etap - ortodonta przygotowuje zęby tak, aby po operacji szczęki ustawiły się we właściwej relacji. Bez odpowiedniego przygotowania ortodontycznego zabieg chirurgiczny nie przyniesie optymalnych rezultatów.

Etap 3: Zabieg bimax z genioplastyką

Finalnym etapem leczenia był zabieg bimax - chirurgiczna korekcja ustawienia obu szczęk (górnej i dolnej) - połączony z genioplastyką, czyli korekcją kształtu bródki.

Zabieg wykonał prof. Krzysztof Dowgierd - doświadczony chirurg szczękowo-twarzowy specjalizujący się w chirurgii ortognatycznej.

Bimax (dwuszczękowa osteotomia) polega na kontrolowanym przecięciu i przesunięciu obu szczęk do zaplanowanej pozycji. W przypadku zgryzu otwartego szkieletowego pozwala to na:

• zamknięcie zgryzu otwartego,
• poprawę proporcji twarzy,
• przywrócenie prawidłowej funkcji żucia.

Genioplastyka uzupełniła efekt, korygując pozycję bródki i harmonizując profil dolnej części twarzy.

Efekty leczenia - przed i po

Efekt końcowy leczenia można zobaczyć na zdjęciach w zakładce Metamorfoza 6. Zmiana obejmuje zarówno funkcję (prawidłowe zwarcie zębów, poprawa żucia i wymowy), jak i estetykę - zharmonizowane proporcje twarzy.

To przykład, jak precyzyjnie zaplanowane leczenie interdyscyplinarne - połączenie ortodoncji, chirurgii ortognatycznej i protetyki cyfrowej - pozwala osiągnąć rezultaty nieosiągalne przy zastosowaniu tylko jednej z tych metod.

Dla kogo jest leczenie ortodontyczno-chirurgiczne?

Połączenie ortodoncji z chirurgią ortognatyczną jest wskazane w przypadkach, gdy wada zgryzu ma podłoże szkieletowe i nie jest możliwa jej korekta samym aparatem. Dotyczy to m.in.:

• zgryzu otwartego szkieletowego,
• znacznego przodozgryzu lub tyłozgryzu,
• asymetrii twarzy,
• mikrognacji lub makrognacji (zbyt mała lub zbyt duża szczęka).

Leczenie jest możliwe po zakończeniu wzrostu kostnego, czyli zwykle od ok. 18. roku życia. Proces od pierwszej konsultacji do zdjęcia aparatu trwa zazwyczaj od 18 do 30 miesięcy.

Leczenie zgryzu otwartego w Katowicach

W gabinecie Musiał Ortodoncja i Stomatologia w Katowicach zajmujemy się kompleksowym leczeniem wad zgryzu — od przypadków wymagających jedynie aparatu ortodontycznego po złożone przypadki interdyscyplinarne z udziałem chirurga szczękowo-twarzowego.

Jeśli zmagasz się ze zgryzem otwartym lub inną wadą szkieletową, zapraszamy na konsultację ortodontyczną. Podczas wizyty ocenimy, czy Twój przypadek wymaga leczenia chirurgicznego, i przedstawimy plan leczenia.

📞 Umów wizytę: 32 255 40 40

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)